Вернуться   ::AzeriTriColor-Форум:: > Азеритриколор > История и Этнография

Ответ
 
Опции темы Опции просмотра
Старый 05.05.2013, 04:23   #1
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию Племена И Роды Азербайджана | Azərbaycan Tayfaları

Цитата:
Сейчас у нас 32 клана благородных семей, признанных в Персии и имеющих огромное превосходство в стране. Вот их имена, а окончание - «лу», которое имеют многие из их имен, показывает, что данный клан принадлежит вождю с таким именем. Начнем с Устаджлу - главного клана, большинство их - любимые слуги шаха, и они всегда занимают высокие и почетные посты при его особе. Шамлу - как великие мажордомы в Испании, и человек из этой фамилии несет всегда эту службу у нас в Персии. Затем идут Афшары: люди с этим именем в большинстве случаев правители и министры юстиции. Затем Туркоманы - из их числа выходят военачальники, принцы и генералы, так как они великие солдаты, и персидские цари всегда искали союза с ними посредством брака. Так, шах Тахмасиб женился на туркоманской принцессе. Семья Байат - благороднейший дом и родословная, и нее, как мы сказали бы в Испании, герцоги; такая же семья, известная как клан Текелу. Хармандалу - мы называли бы маркизами. Зулкадарлу - как герцоги, это клан доблестных в бою и очень храбрых людей. Семья Каджар и Караманлу - как герцоги, то же относится и к семьям Байбуртлу, Испирлу и Орйат. Чаушлу - как герцоги, Асайишлу - как графы; графами также являются следующие семьи: Чамиш-Казаклу, Сарузолаклу, Карабаджаклу, Бахарлу, Куйниорилу (?), Кырклу, Бошалу (?), Хаджи Факихлу, Хамзалу, Золахлу, Махмудлу, Кара-Чомахлу и Кара-Койунлу. Герцогами являются Гёзи-Байызлу (?), Пейклу (?), Иназлу (?) и, наконец, Кух Гилуйалу.
Орудж-бек Баят, 1599-1602 гг.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 04:26   #2
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

До конца XIX в. часть азербайджанцев сохраняла в пережиточной форме родоплеменное деление, в основном среди части населения, занимавшейся отгонным скотоводством, что, вероятно, способствовало сохранению этих пережитков. Известно, что формирование народа не приводит к окончательному изжитию племенных делений — в условиях патриархальных и феодальных порядков. Сохранению родоплеменных делений в Азербайджане, по-видимому, способствовал непрерывный приток тюркоязычных племен с начала нашей эры вплоть до XII—XIII вв., как с севера, так и с юга — с территории Ирана.

Кангарли/кенгерли. Первые сведения о родовых подразделениях кангарли относятся к 30-м годам XIX в.:
  • юрдчу, джумшудлу, караханбейли, агабейли, джагатайлы, караджаллы, билиджи, карабулаг, кеджалар, парванлар, илабанлы, алиханлы, арафсалы, селейка, кызыллы-пиргасан, кызылкишлак, калфир, карабаглар.

И. Шопен (середина XIX в.) перечисляет следующие родовые подразделения кангарли:
  • юрдчу, кызыллы, сарбанлар, халхаллы, пиргасанлы, салагы, агабейли, карабаклар, джагатай, карахан, гаджилар, джемшидли, билиджи, кызыллкишлак, гуртлар, карадолагли, шабанлы, кялфир, арафсали, караджалли, караковсарли, панахли, софулу, бекдили, алиакперли, дидиварли, болгарли, кюрдмахмудли, алиянли, зиядли, баргушадли.

Как видно, среди кангарлинцев были различные тюркские племена (болгарли, бекдили, джагатай, гурт и др.). Кроме того, некоторые родовые подразделения делились на мелкие колена. По нашим полевым данным, подразделение караханбейли состояло из следующих поколений:
  • каджарли, мамедли, эйнеддинли, мешади-ахмедли, карадагли, эвоглу (искаж. от этнонима ива+оглу "дитя").

Подразделение софулу состояло из поколений
  • гаджиханлар, атакишилер, буйнаклар, бирказ-дозулар, биркез-баллыгая, бирказ-кечаллар.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 04:27   #3
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Большой след в топонимии Азербайджана оставила племенная общность шахсеван. Шахсеван было собирательным названием ряда азербайджанских племен, в основном связанных с кызылбашами (см. выше) времени шаха Аббаса I, Они жили в обеих частях Азербайджана, в основном в Муганской степи. По мнению ряда исследователей, сначала шахсевании делились на три больших части. Племя, возглавляемое Юнсур пашой, состояло из подразделений
  • гарханлы, годжабейли, бандалибейли, поладбейли, гузатбейли которые в свою очередь состояли из мелких поколений.

Племя, во главе которого стоял Гурт бей, состояло из подразделений
  • талыш микаиллу, халфали, муганлу, удуллу, заргяр и др.

Третья группа также находилась под предводительством Юнсур паши:
  • иракли, пиргейбатлу, кораббаслу, юрдчу, дурсун-ходжалы, бейдили.

Кроме того, в состав шахсеванов входили племенные общности рзабейли, сарванлар, гомушчу и др.

В 70-х годах XIX в. все шахсеваны находились под предводительством двух беков — Ферзихана Атахан оглу и Джафар хана Назаралихан оглу. Первому подчинялись
  • коджабейли, бандалибейли, демирчили, сарыханбейли, новрузалибейли, сарванлы, джиловдарлы, талышмикайыллы, гахраманбейли, муганлы
, а второму —
  • поладлы, рзабейли, джаханханумлу, бейбаглы, гомушчу.

После присоединения Азербайджана к России часть шахсеванов осталась в Иране, а часть перешла на север, Азербайджан.

Поселение шахсеванов в Азербайджане происходило в разное время. Впервые, после присоединения в начале XIX в, Талышского ханства к России, часть шахсеванов образовала селение Еддиоймаг, а часть продолжала вести полукочевое хозяйство. По сведениям 1870 г., в Бакинской губернии Следующие кочевые общества шахсеванов:
  • хырдапай, халафли и муганли (500 семей), поладли (300 семей), хумуста поладлы (150 семей), новрузалибейли (100 семей), гузадлы (60 семей), талыш-микайыллы (400 семей), годжабейли (200 семей), поладлы, сейидлер, демирчи, алибабали и каракасымли.
Они иногда свободно переходили границу и кочевали на территории обеих частей Азербайджана. В 1880— 1885 г. царское правительство большую часть шахсеванов переселило из Мугана в Иран. Оставшиеся шахсеваны состояли из трех частей:
  • 1) гусейнли, керимли, алиярли, 2) тагибейли, чугунлу, чаллар, 3) гаджикишили, искендерли, кечаллар.

Шахсеваны объединяли носителей разных тюркских этнонимов южного Азербайджана. Среди них были племена гарадонлу и текла.

Племя гарадонлу перешло из южного Азербайджана на север после Русско-Иранской войны 1826—1828 года. В конце XIX в., по нашим полевым данным, гарадонлу состояли из подразделений
  • мехраблы, гуламалилар, джанджалар, сафарилилар и дивлар
, которые также позже образовали ряд сел.

По И. Петрушевскому, племя текла в 1540 г. во главе с Гази ханом перешло из Турции в Иран и представилось шаху Тахмасибу, который дал ему зоны Сальян — Махмудабад в Азербайджане для жительства. Этот этноним отражен во многих ойконнмах Текла в разных районах. Полевыми материалами установлено, что в конце XIX в. в Азербайджане жили следующие подразделения текла:
  • текле-I, текле-II, текле-III, текле мирзабабали, текле-софу, текле-шатуллы, текле абдулла, текле-хол, текле-ахсаглар, текле-агамоллалар, эйвазалилар (или амиралылар), бошчалар, талыбханлы, будаглы, агамалылар, муртулу, алипанахли, абдаллар, гарханлы, булутлу, гаджили, бозчалар, халфагулулар, ашыглы.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 04:30   #4
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

В XIX в. в Карабахской и Мильской степях жило племенное объединение, по происхождению восходящее к хазарам,—кабирли, (см. выше, с. 45) которое состояло из четырех подразделений:
  • гарвандли, улубабалы, кызыл-мухаммедли и арых-мухаммедли.
По другим сведениям кебирлинцы в основном делились на две части:
  • гарвандли и хорузлу, а кызыл-мухаммедли и арык мухаммедли являются ветвями гарвандли.
По полевым данным, кебирлинцев ранее насчитывалось 850 семей и жили они на земле Кебирли в Карабахе, которая охватывала зону современных районов Имишли, Агджабеди, Джебраил и Мартуни. Каждое подразделение кебирли делилось на части:
  • гарвандли
  • этйемезлер, югифли, софулар, баллылар, меребасанлар, бозаллар, амиралылар, агагусейнлар, деймадагилдилар, гаджитаптыглар, ханилар;
  • кызыл—мухаммедли
  • гаджи-аллахвердилар, карагаггаллы, кезкармалылар, чопуралылар, мехралы;
  • улубабалы — гаджима- медгусейнли, гаджигасанлы, гаджифаталилар, долушлулар порнеклер, казахлылар
. Названия этих родовых подразделе ний отразились в ряде ойконимов Карабаха.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 04:32   #5
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

В настоящее время в Азербайджане насчитывается 13 ойконимов Муганли. Муганли — собирательное имя различных племенных общностей, живших в средние века в Муганской степи. Русский путешественник XVII в. И. Котов писал, что на Муганской равнине живут муганлу.

Названия племен, входивших в состав муганлу, не из вестны. В нач. XX в. на Мугани было сорок четыре полукочевые общества, которые назывались муганлу.

Одним из племен среди шахсеванов было — муганлу (300 кибиток).

В середине XIX в. племенная общность муганлу состояла из 275 семей и делилась на следующие поколения:
  • аллахмедатли, карабайрамли, алиетмазли, алиджанлы, чиповханлы, пашабейли, гарабаш, сарханлы, мамедли, моллалар, алпоут, оруджлу, темишли, агаджанлы, телеменлы, чумаханлы, нурахмедли, джафарали, тамразлы и мамышли.
Имена некоторых из этих поколений отложились в названиях ряда селений в Азербайджане.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 04:33   #6
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Выше мы говорили о происхождении этнонима казах в связи с поселением кипчаков в Азербайджане. Казахи также состояли в прошлом из ряда подразделений. В архивном документе 1832 г. отмечается, что казахи в основном состоят из двух частей: чобан-кара и карапапахлар. Чобан-кара делится на
  • боюк чобанкара (98 семей), сараджли (88 семей), керимбейли (80 семей), гафарли (84 семьи), демирчили (30 семей), шыхлар (18 семей), каракоюнлу (23 семьи).
А карапапахлар делятся на
  • карапапахлар (677 семей), чакарли (42 семьи), коланы (21 семья), гарабаглар (22 семьи), каркибашли (10 семей), джамилли (5 семей).

По другим данным, казахи делились на следующие части:
  • карапапахли (840 семей), беюк чобанкара (159 семей), сарашли (90 семей), демирчили, гафарли, джафарли (16 семей, отделились от гафарли), гарабаглы (12 семей), али-шарурлу, керимбейли (55 семей), коданлы (отделились от керимбейли), джамилли (10 семей), шыхлар (34 семьи), чакарлы (57 семей), керкибашлы (13 семей).
В другом источнике отмечено, что казахи состоят из 14 поколений и одно из них называется айрумлы. Отмечается, что казахи делятся на части
  • каранапахлы, айрумлы (из 4-х поколений), муганли, шахдили, гарагоюнлу, кенгерли (из 33 поколений).

В связи с различными историческими событиями, часть казахов переселилась в другие зоны Азербайджана. Есть сведения о том, что во время правления грузинского царя Ираклия II, когда Казахский округ входил в состав Грузии, племена караджаллы, джинли, салахлы, демирчи-гасанлы, кызылгаджили, каракоюнлу, алпоут, софикюрд, бойахмедли, кангарли, халифли и другие переселились в Карабахское ханство. Из Казаха всего переселилось 1500 семейств, из Шамшадильского округа - 3200 семейств. Этим объясняется, что многие ойконимы Карабаха идентичны с ойкони мами Казахского района.

Как видно, некоторые родовые подразделения казахов по происхождению связаны с рядом тюркских племен. Карапапахов по происхождению связывали с хазарами. В 1827 г. 100 семей из карапапахов Армении и 800 семей из Азербайджана под предводительством Нагихана и Исмаил-хана переселились в Турцию и Иран. Этноним чакар среди казахов можно связать с болгарским этнонимом чакар (см. выше, с. 36). В этнониме керкибашли можно заметить этнонимы башилли (от басил и суффикса ли) и карки (см. выше). Перечисленные этнонимы отложены в названиях многочисленных населенных пунктов: Газах, четырех Газахлар, Газахлы, Карапапах, Шыхлы, Керкибашлы, Джамили, Салахлы, Касаман, Гаймаглы.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 17:40   #7
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Güney Azərbaycan və İranda yaşayan Avşarlar barədə:


Цитата:
İran'da Avşarlar


Bu ülkede Avşarlar çok erken tarihlerde ortaya çıkmışlardır. Avşarların, liderleri Şumla başkanlığında daha 12. asırda İran’ın Huzistan eyaletinde bir beylik kurduklarını görmüştük. 14. Yy’da Doğu Anadolu ile İran-Azerbaycan bölgesinde ortaya çıkan Kara-Koyunlu ve özellikle Ak-Koyunlu devletlerinde faaliyette bulunduklarını biliyoruz. 15. Asır sonlarına doğru Anadolu’dan İran’a bazı Afşar obaları göç ederek İran’daki Avşar nüfusunu ve etkinliğini artırmıştı. Avşarlar, Safevi devletinin kurulması üzerine bu devletin hizmetine girdiler. Bu dönemde Anadolu’dan İran’a yeni Afşar oymakları gelmiştir. İran’daki büyük Afşar varlığını işte Anadolu’dan gelen bu Afşar oymakları meydana getirmiştir. Burada siyasi tarihi bir kenara bırakarak İran’daki Afşar nüfusuna bir bakalım.

Safevi hükümdarı Şah Abbas devrinde (1587-1628) Afşarlar Alplı, Araşlı, Çoban-Oğlu, Eberli, Gündüzlü, İmanlı, Kör-Oğlu ve Usalı adlı oymaklara ayrılmıştı. 17. Yy’ın meşhur seyyahı Evliya Çelebi, İran Azerbaycan’ında bulunan Avşarlardan bahsederek Erdebil hakimi Ebu’l-Feth Han ile bir Afşar sultanından söz eder. Avşarlardan bir bölüğün Demavend yaylasına çıktıklarını ve Rey hakimine vergi verdiklerini anlatır. Tebriz civarında Afşar-kent adlı bir yer olduğunu ve Tebriz halkından bir kısmının Avşarlardan oluştuğunu söyler.
Nadir Şahın ortaya çıktığı dönemde ise (18. Yy‘ın ilk yarısı) İran’da Afşar oymakları şunlardı : Araşlı, Eberli, Gündüzlü, İmanlı, Kasımlı (İmanlı‘nın kolu), Kırklı (Eberlü’den. Sümer’e göre Araşlı’dan), Köse Ahmetli (Gündüzlü’den), Kutulu (Eberli’nin obası), Mahmutlu (Araşlı’nın kolu). Bu dönemde Alplı, Usalı, Çoban-Oğlu ve Kör-Oğlu oymaklarının adına rastlanmıyor. Bu husus onların ya isim değiştirdikleri yada diğer Afşar obaları arasına karıştıklarını gösteriyor. Gerçekten de Usalılar, sonraki devirlerde Kasımlı ve Araşlı Avşarlarının arasında görülmektedir. Bunun yanında Horasan’a giden Gündüzlüler isim değiştirerek Köse Ahmetli adını almışlardır. Eberlüler (yada Araşlılar) da Kırklı diye anılıyorlar. Ayrıca Afşar oymaklarından Kasımlı, Kutulu ve Mahmutlu adlı yeni obalar oluştuğunu görüyoruz. Bu yeni oba oluşumları günümüze kadar devam etmiştir. İran kaynaklarında İmanlıların bazen İnanlı ve İnallı şeklinde kaydedildiğini de belirtelim.

19. yüzyıl başlarında İran’da bulunduğu sıralarda bu ülkedeki Türk oymakları ile ilgili bir liste hazırlayan A. Dupre, bir çok bölgede Afşarlardan bahsederek nüfuslarını da bildirmiştir. Ancak Urmiye hariç alt oba isimleri verilmemiştir. Bu bilgilere bakacak olursak, Azerbaycan ve bilhassa Urmiye yöresinde oturan Afşarlar, Kasımlı ve Araşlı adlarıyla iki kola ayrılmakta ve Karaçlu, İmamlı, Davutlu, Haydarlı, Yorganlı, Usallu, Kılıçlı, Ganibeyli, Hasansalı, Kileli, Yeberla, Tutmaklı, Adaklı, Kuhgiluyeli, Karahasanlı, Alibekli, Terzili ve Şahburanlı adlı obalara bölünmektedir. Nüfusları ise 25.000 kişidir (Bu ve bundan sonraki sayılara kadın ve çocuklar dahil değildir). İran’ın diğer sahalarına gelince, Hamse’de (Kızılözen kıyılarından Sultaniye ve Sayınkale’ye kadar uzanan Zencan toprağında) 10.000 kişi, Kazvin çevresinde (başlıca Çal ve Huar yörelerinde) 5.000 kişi, Hemedan çevresinde 7.000 kişi, Tahran’ın bulunduğu Rey bölgesinde 7.000 kişi, Huzistan’daki Şuşter yakınlarında 10.000 kişi, Kirman’da 6.000 kişi, Horasan’da 8.000 kişi, Fars’ta 5.000 kişi, Mazenderan’da 5.000 kişi olmak üzere toplam 88.000 kişi nüfusları vardır. Bu sayı ile Afşarlar, İran’da bulunan Türk oymaklarının başında geliyor. Isfahan’ın Fereyden bölgesinde 4-5.000 nüfusa sahip İnallılar ile Horasan’ın Kelat bölgesinde yaşayan Celayirliler den de bilgi alıyoruz.
Aynı yüzyılın ortalarında İran’daki Türklerle ilgili diğer bir liste de Lady Shell’e aittir. Buna göre, herhangi bir boy adı zikretmeden kaydettiği Afşarlar, Urmiye’de (Kasımlı ve Araşlı olmalı) 7.000 ev, Mazenderan’da 100 ev, Tahran-Kazvin arasında 900 çadır, Hamse’de 200 ev ve Kirman’da 1.500 ev nüfusa sahiptir. Ayrıca Araşlı Avşarının bir kolu olan Mahmutlu obası Meraga’da 2.500 ev, İmamlı Avşarı Mazenderan’da 50 ev, Usanlu Avşarı Mazenderan’da 50 ev, Har ve Demavent’te (Tahran civarı) ise 1.000 çadır ve ev, Afşar Şahsevenleri Hamse’de 2.500 çadır, Kaçar-Afşar (Türk ve Leklerden oluşmuş bir oymak) Fars’ta 100 ev, İnanlu Darab ve Fesa’da 4.800 çadır ve ev, Horasan’ın Kelat-ı Nadiri’de yaşayan Celayirliler ise 1.500 ev nüfusa sahip görünüyordu.

Günümüzde ise İran’ın hemen her tarafında dağınık bir halde bulunan Afşarlar, genel olarak Urmiye (yoğun Afşar nüfusu barındıran bu yer, İran’da Avşarların şehri diye tanınır), Hamse (Zencan), Hemedan, Kirman-Şah’ta ve bunlar arasındaki Esed-abat mıntıkasında; Huzistan, Fars, Kirman, Horasan vilayetleri ile Tahran’da kısmen yarı göçebe, kısmen de yerleşik durumda yaşamaktadırlar. Küçük bir kısmı zamanla diğer boylar arasında eriyen Afşarlar şu boylara ayrılmıştır : Kırklı, Babalı, Celayir, Köse Ahmetli, Gündüzlü, İmanlı (İnanlı), Araşlı, Alplı, İmirli (Eberli), Begeşli, Şamlı, Usalu, Kasımlı, Kutulu, Tekeli, Kuh-Giluyeli. Bugün en çok toplu olarak Kazvin – Hemedan arasında bulunan Afşar kasabasında bulunmaktadırlar ve kasabayı çevreleyen yüzün üzerinde Afşar köyü vardır. Urmiye’de yaşayan Kasımlı Avşarlarının bir kısmı ise Rızaiye civarında bulunur. Afşarlardan Ağaç-eri adı verilen Cakiler ve Ahmetliler çok yiğit ve kahraman olup Şiraz vilayetindedir (Ağaç-Eriler bilindiği gibi ayrı bir Türk boyudur. 20. yüzyıl başlarında Kuh-Giluye’de yaşayan Ağaç-Eriler; Beğdili, Tilki ve Avşar adlı üç oymağa ayrılıyordu. , Burada bahsi geçen Afşarlar bunlardır). Kirman bölgesinde Berdisir, Nermasir, Bem ve Barzi Dağları’nda da yaşayan Afşarların bir bölümü ise Horasan’da Bocnurd ile Kuçan’ın güneyinde ve Sebzevar – Nişabur arasında bulunur. İran’daki toplu halde bulunan Afşarların sayısı 1.000.000.’un üzerinde olup, Afşar soyadlı binlerce insan bulunmaktadır.

Fars’ta Hamseliler arasında Afşar-Uşağı ve 5.000 aileden oluşan İnanlılar yaşar. İnanlılara Erdebil, Mişkin, Save ve Kazvin’de de rastlanır. Mamasani’de ise Begeşliler bulunur. Huzistan’da ise Şuşter ve Dizful’da Gündüzlülerden küçük bir grup yaşar. Kirman’da da 5.000 çadırlık bir Afşar kabilesi vardır. Save, Kazvin ve Zerend’de göçebe Afşarlara tesadüf olunur. Günümüzde merkezi Tebriz olan İran Azerbaycan’ı 14 idari bölgeye ayrılır. Bu bölgelerden birinin resmi adı Afşar Sayınkale’dir. Ayrıca Hamse İlinin güneybatısındaki dağlar da Afşar Dağları adını taşır.

Şah-Seven Türkmenlerinden (Şah İsmail’in Anadolu’dan İran’a getirdiği Kızılbaşlar arasından Şah Abbas, güvendiği bazı aileleri seçerek yeni bir boy oluşturmuştur) olan Amir Afşariler, Hastrud’un güneyinde Hamse bölgesinde bulunurlar. Bedirli, Kör Hasanlı ve Tevhitli obaları ise Zencan civarında yaşamaktadırlar. Hazar Denizinin güneyindeki topraklarda da Usanlılar vardır. İran Afşarları, ziraat, hayvancılık ve halıcılık ile geçinmektedirler. Şia mezhebine mensup olan İran Afşarları arasında bir çok kumandanlar ve devlet adamları yanında yazarlar ve sanatkarlar da yetişmiştir (Abbas’ın kitapçısı şair ve yazar Sadıki ile 18. Yy tanınmış şairi Terzi gibi). İran’da musiki alanında Afşari adını taşıyan bir makam vardır ki Avşarların hatırasıdır. Afşarlık şuurları da oldukça gelişmiş bu insanlar, devlet tarafından bir çok baskıya maruz kaldıklarından dolayı seslerini duyuramamaktadırlar.


Adnan Menderes Kaya, Avşar Türkmenleri Kitabı

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 17:41   #8
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

AQ EVLI (Ağ Evli Türk Eli)

a small Turkic tribe of Fārs. According to legend, the ancestors of the present-day Āq Evlīs were forced to migrate from Azerbaijan to Khorasan in Safavid times.


ĀQ EVLĪ, a small Turkic tribe of Fārs. According to legend, the ancestors of the present-day Āq Evlīs were forced to migrate from Azerbaijan to Khorasan in Safavid times. One of the leaders of the tribe, Moḥammad-Ḥosayn Beg, served Nāder Shah Afšār (r. 1148-60/1736-47) with distinction in India and was allegedly instrumental in enabling him to cross the Indus river. As a reward, he was allowed to live in a white tent, an honor reserved only for the ruler and his principal commanders. This accounts for the name Āq Evlī, which the tribe then assumed. When later Nāder Shah launched a punitive expedition against the Baḵtīārīs and the Boir Aḥmadīs [q.v.], he brought along some Āq Evlī fighting men. Alter the campaign, these settled down in Fārs, but, being too poor to purchase flocks, they did not resume their nomadic existence. Instead, they chose to reside in Shiraz where, in time, they became merchants and shopkeepers (cf. P. Oberling, The Turkic Peoples of Southern Iran, New York, 1964, pp. 66-69). In the late 1800s, Fasāʾī estimated their (Āḡ Ūḡlī) number at seventy or eighty households. He also claimed that they have produced many famous lawyers and theologians (II, p. 109). In 1336 Š./1957, most of them still resided in the Maḥalla-ye Āq Evlī in Shiraz and spoke a Ghuz Turkic dialect. Their tīras (clans) were: Pūlādlū, Jonūdlū, Ḡorāllār, Zangena and Bayāt (cf. Oberling, op. cit., p. 68). Āqā Moḥammad Khan Qāǰār (r. 1193-1212/1779-97) brought five of the leaders of the Āq Evlīs of Shiraz and their families to Tehran, apparently as hostages. Under later Qajar rulers, these Āq Evlīs became very prosperous and produced several prominent personalities (cf. Oberling, ibid., p. 66).

Bibliography: Given in the text.


(P. Oberling)

Originally Published: December 15, 1986

Last Updated: August 5, 2011

This article is available in print.
Vol. II, Fasc. 2, p. 163





Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 19:13   #9
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Тюркское племя нафар, входящие в объединение племён хамсе и кочующие восточной части провинции Фарс на юге Ирана:


Цитата:
Nəfər eli — Türk kökənli Azərbaycan tayfası.


Nəfər eli əvvəlcə qaşqayların tərkibində olub. Sonra isə ixtilaflar nəticəsində eldöndülük edərək müstəqil bir quruma çevrilmişdir. XIX əsrin 70-ci illərində baharlı, inallı, baseri və ərəb tayfaları ilə birlikdə Xəmsə elini yaratmışlar.


Tirələri:

  • Bədəkli oymağı
  • Tatımlı oymağı
  • Çonqarı oymağı
  • Dəvəlixanlı oymağı
  • Zamanxanlı oymağı
  • Səttarlı oymağı
  • Səncərli oymağı
  • Şuli oymağı
  • Çini oymağı
  • Tatım oymağı
  • Əraçi oymağı
  • Qadlı oymağı
  • Qubadlı oymağı
  • Qarabacaqlı oymağı
  • Qeydərli oymağı

Ənvər Çingizoğlu, Onlar neçə nəfərdilər? "Soy" dərgisi, №1 (34). Bakı, 2010.səh.42-45.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 19:14   #10
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

The Bayāt tribes of Iran



The Bayāt presence in Iran is not attested before the 10th/16th century, when two separate groups are mentioned. The “genuine” or Āq (White) Bayāt tribe lived mainly around Kazzāz (34° N 49° 26’ E., southeast of Hamadān) and then had 10,000 tents (Defense Mapping Agency, Names Gazetteer, p. 6; idem, 1984, s.v. “Bayāt”). Although pre-16th-century evidence is lacking, it seems probable that these Bayāts came from northern Syria with the Āq Qoyunlū. In Shah Ṭahmāsb’s reign begs from the tribe were governors of Hamadān and districts on the Ottoman frontier, and in Shah ʿAbbās I’s reign Bayāt amirs and troops were sent to Azerbaijan, with the results that Bayāts settled in that province also. At the same time small groups established themselves at Darband and Šābrān. The Āq Bayāt tribe produced a large number of prominent amirs, whose names are mentioned in the chronicles of Ḥasan Rūmlū and Eskandar Beg and elsewhere. Although the Bayāts are reckoned in the Taḏkerat al-molūk (pp. 16-17, 193) to be less powerful than the Šāmlū and the Ḏu’l-Qadr, they are put fifth by Don Juan of Persia (1604), who himself belonged to this tribe, among the thirty-two noble families and clans “in whose hands the government is placed,” being “most noble and comparable to dukes.” Many Bayāt amirs were appointed to high positions outside the tribal area, e.g., Gadā-ʿAlī Solṭān to the governorship of Mākū in Shah ʿAbbās I’s reign, others to similar posts in the Īravān (Erevan) district, and Ḥosayn-ʿAlī Beg to the leadership of an embassy to Spain in 1006/1598 (Sümer, 1950, p. 385). The second main group, distinguished by the name Qara (Black) Bayāt, lived in Khorasan, for the most part around Nīšāpūr. Moḥammad-Kāẓem, calls them the Nīšāpūrī Bayāts. They were much involved with the Turkman tribes of Ḵᵛārazm. When Shah Esmāʿīl I conquered Khorasan, they acknowledged Safavid sovereignty. The Uzbek ruler ʿAbd-Allāh Khan (991-1006/1583-98), who seized much of Khorasan, placed them under the authority of his son ʿAbd-al-Moṇʿem Khan (ibid, p. 387). Nevertheless they remained loyal to the Safavids and rendered such valuable services to Shah ʿAbbās I that he rewarded them with a promise of tax exemption. Qara Bayāt amirs continued to hold the governorship of Nīšāpūr in Nāder Shah’s reign and thereafter. In addition, there was a third Bayāt group, known as the Bayāt-e Šām or Bayāt-e Qājār, evidently, a branch of the Šām Bayātī of Syria and Anatolia. They must have come to Iran with the Qajar tribe in the wake of the Āq Qoyunlū. In the 10th/16th century the Qajars lived in Azerbaijan, mainly around Ganja and Barḏaʿa; it is not clear which of the Qajar amirs were of Bayāt descent. In the 12th/18th century a village near Ganja bore the name of the Bayāt-e Šām and a certain Moḥammad-ʿAlī Khan, who belonged to this tribe, was an amir in the service of ʿĀdel Shah Afšār. Under the Qajars, particularly in Fatḥ-ʿAlī Shah’s reign (1212-50/1797-1834), several amirs from the tribe rose to prominence.

The total strength of the Bayāts of Iran in the Safavid period was estimated at 40,000 families. Sedentarization of the Bayāt tribes began well before Reżā Shah’s reign, in some cases (e.g., the Bayāts of Mākū) at the instigation of hereditary local chiefs (Oberling, 1974). Today they are entirely sedentary and live mainly around Zanjān.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 05.05.2013, 19:20   #11
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Aşağıdakı yazıda Şahsevənlərin Quzey Azərbaycan ərazisində yaşadıqları obalar bölgələr üzrə ad-ad göstərilmişdir:



Цитата:
Şahsevənlər




«Şahsevənlərə başqa Səlcuq tayfaları da – Qədirli, İlxıçı və Qaradağlı da birləşmişdi. Qaradağlılar bu adı öz sürüləri ilə ətəyinə köçdükləri Qaradağ (İran Azərbaycanında) dağının adından götürmüşdür.
Bu tayfalar Azərbaycana köçən vaxt belə vəziyyətdə idilər. Hal-hazırda demək olar ki, onların hamısı başqa Türk tayfaları ilə qarışaraq öz tayfa təşkilatlarını itirmişlər. Onlar yalnız özləri haqqında öz tayfalarının adları ilə bir sıra kəndlərin adında iz qoymuşlar. Lakin onlardan bəziləri köhnə nəsilləri və tayfa təşkilatları indi də mövcud olan daha qüdrətli Şah sevən tayfalarına qarışmışlar. İndi Azərbaycanda Şahsevənlər və onlara birləşən başqa Səlcuqlar öz tayfa adlarını bir çox kəndlərin adına vermişlər. Bu kəndlərin sakinləri arasında şübhəsiz ki, onların çoxlu nəsilləri var. Bu kəndlər aşağıdakı qəzalarda yerləşmişdir:
  • Göyçay qəzasında – Şahsevən, Bəydallı, Uduqlu, Muradlı, İlxıçı-Əmircanlı, İlxıçı-Naxırçı, Qara İlxıçı, Lələ-Əhmədli, Əhmədli, Təkkə, Çaxırlı, Təklə-Səfi, Təklə-Mirzəbaba, Təklə-Muğanlı;
  • Cəbrayıl qəzasında – Şahsevən, Zərgər, Qaradağlı, Qoç-Əhmədli, Yal-Pirəhmədli, Əhmədalılar, Pir Əhmədli, Əhmədli (2), Əhmədağalı, Yarəhmədli, Çaxırlı, Eyvatlı;
  • Şamaxı qəzasında – Hacı Qasımlı, Hacı Qədirli, Təklə-Hacı Məmmədhüseyn, Təklə Mirzəbaba;
  • Cavad qəzasında – Hacı Qasımlı, Polad Tuğay, Xəlfəli, Hacı Əlmuradlı, Sultan-Muradlı, Muradlı, Qədirli, Nur Əhmədli, Əhmədli, Bəydilli, Çaxırlı, Pir Eyvatlı, Təklə-Mirzəbaba;
  • Quba qəzasında – Qasım Qışlağı (2), Xəlfələr, Uduq, Zərgərli, İlxıçı Həsən Əfəndi, İlxıçı Məhəmmədxan, İlxıçı, Qaradağlı (2), Əhmədli (2), Xırdaoymaq;
  • Lənkəran qəzasında – Gül Qasımlı, Əli Qasımlı, Məhəmməd Qasımlı, Qara Qasımlı, Poladlı, Xəlfələr, Xəlfəqanlı, Xəlfə Xoca, Xəlfə Yusifli, Milli, Qədirli, Əhmədli, Yeddioymaq, Çaxırlı, İnallı, Təklə-Şatırlı, Təklə (2), Təklə-keş, Təklə dərəsi (2), Xol-Təklə (2);
  • Bakı şəhəri – Əhmədli, yaxud Qulam Mahmudlu;
  • Ağdaş qəzasında – Bəydilli, Qaradağlı;
  • Cavanşir qəzasında – Poladlı, Qara Dəmirçi-Həsirçi, Qara Dəmirçi, Milli, İlxıçılar (3), İlxıçılarxana, Qaradağlı, Qaradağlı Kərimağa, Qaradağlı Gövhərağa, Gilək Boyəhmədli, Kobarta-Boyəhmədli, Cilovdarlı, Təklə (2);
  • Şuşa qəzasında – Poladlı, Polad Mahmudlu, Dəmirçilər, Xəlfəli, Xəlfərəddin, İlxıçılar (2), Qaradağlı-Vərəndəli, Ağdam-Qaradağlı, Qaradağlı Uğurlubəy, Qaradağlı Kərimağa;
  • Zəngəzur qəzasında – Dəmirçilər, Muradlı, Muradxanlı (2), Molla Əhmədli, Kobatlı;
  • Qazax qəzasında – Dəmirçilər, Kəl Xəlfəli, Qədirli, Cilovdarlı;
  • Gəncə qəzasında – Qaradağlı (2), Azər Əhmədli, Goranboy, Əhmədli, Əhmədbəyli, Şakirli;
  • Nuxa qəzasında – Qaradağlı»

Məhəmmədhəsən bəy Vəlili-Baharlı, “Azərbaycan” (Fiziki-coğrafi, etnoqrafik və iqtisadi oçerk), 1921-ci il.

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 21.09.2013, 05:51   #12
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Varsaqlar



I Şah İsmayıl dövrü (1501 – 1524)

Bilindiyi kimi Varsaq, Tarsus bölgəsindəki Türkmən oymaqlarının adıdır. Şeyx Cüneydin Varsaqlar arasında dolaşıb onlardan bir çoxunu özünə bağladığını bilirik. Beləcə Varsaqların bir qismi Səfəvilərin siyasi fəaliyyətlərinə qatılmışlar və dövlətin quruluşunda rol oynamışlar. Kəmax qalası sərkərdəsi Yusuf Bəy və müavini Məhəmməd Bəy ilə əsgərlərinin Varsaqlardan olduğunu görmüşdük. Səfəvi xidmətinə girmiş olan Varsaqların çoxu xassə əsgəri olan qorucular arasına daxil edilmişdilər. Şah İsmayıl, Səlimin İrandan qayıtdığını bildirmək üzrə Xorasana qorucu Varsaq Qara Üveysi göndərmişdi. Qanuni dövründə də Tarsus və Adana bölgəsindən bir çox Varsaq oymaqlarının Qızılbaşlığı qəbul edərək İrana getdikləri, Osmanlı təhrir dəftərlərində qırmızı mürəkkəb ilə qeyd edilmişdir. İsmayılın xələfi olan Təhmasibin dövründə Varsaqlardan Qasım Xəlifə ilə Mustafa Bəyi tanıyırıq. Varsaqların özlərinə məxsus şeir və türküləri vardı ki, buna varsağı deyilməkdədir. Varsağılar Səfəvi sarayında və Qızılbaş bəyləri arasında zövqlə dinlənilən şeir və türkülərdən biri idi. Bu varsağıların İstanbulda da tanınması və hətta IV Muradın varsağılar söyləməsi, bunların İranda rəğbət görmüş olmasından irəli gəlmiş ola bilər. Çünki, Çuxurova bölgəsində özlərini ziyarət etdiyim Varsaqlar, varsağılar bilmədiklərini söylədilər.



I Şah Təhmasib dövrü (1524 – 1576)

Varsaqların başında hicri 962-ci (1554-1555) ilə qədər yenə Mustafa Bəyi görürük. Mustafa Bəyin oğlu Şuca Bəy hicri 972-də (1564-1565) Xorasanda dirlik sahibi idi. Bundan başqa qorucular arasında Varsaqların da bulunduğunu bilirik.



Faruk Sümer — «Safevi Devletinin Kuruluşu ve Gelişmesinde Anadolu Türklerinin Rolü»
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 21.09.2013, 05:54   #13
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Bakının Əhmədli kəndi haqqında:


__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 22.09.2013, 20:09   #14
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Qaramanlular



I Şah Təhmasib dövrü (1524 – 1576)

XV yüzilin başlarından bəri Gəncə və Bərdə tərəflərində yaşadığını gördüyümüz Qaramanlular, ilk öncə Qaraqoyunlulara, sonra da Ağqoyunlulara tabe oldular isə də digər oymaqlara nəzərən muxtar bir idarəyə sahib idilər. Ancaq siyasi baxımdan getdikcə əhəmiyyətlərini itirdilər. Səfəvi dövlətinin quruluşuna Qaramanlu Bayram Bəyin qatıldığını görmüşdük. Fəqət Bayram Bəy Ərzincandan hərəkət edildiyi zaman öz oymağına deyil, Zülqədər əsgərinə başçılıq edirdi. Təhmasib çağında bu oymağın adı nadirən keçməkdədir. Bütün bunlar Qaramanluların ikinci dərəcədəki oymaqlar arasında belə önəmli bir mövqeyə sahib olmadıqlarını ortaya qoyur. Hicri 955-ci (1548-1549) ildə Qaramanluların başında İbrahim Xəlifə ilə Bayram Xanın oğlu Hüsam Bəy görünməkdədir. Bunlardan İbrahim Xəlifə Gürcülər ilə edilən bir savaşda ölmüşdü. Hüsam Bəyə gəlincə onun hicri 985-də (1577) sağ olduğunu və eyni ildə bir yoxsulu öldürdüyü üçün asıldığını bilirik.



I Şah Abbas dövrü (1587 – 1629)

Əsl yurdları Qarabağ olan Qaramanlu oymağının Səfəvi dövlətinin quruluşunda rol oynadığını görmüşdük. Hər halda o zaman zəif bir durumda bulunan bu oymaq, Təhmasib və ilk iki xələfi dövrlərində heç bir varlıq göstərə bilmədi. Şah Abbas taxta keçər keçməz Qaramanluların taleyi yenidən parladı. Çünki Şah Abbasın baş sərkərdəsi (sipəhsalar) Fərhad Xan bu oymaqdan idi. Fərhad Xan, sahib olduğu məziyyətlər ilə böyük xidmətlər gördü isə də, hicri 1007-ci (1598-1599) ildə, yaxşı bilinməyən nədənlərdən dolayı, Abbas tərəfindən öldürüldü. Hətta Fərhad Xan, onu öldürmək üzrə çadırına girib üzərinə saldıran qul dəstəsindən Allah Verdi Xanın adamlarını görüncə Türkcə: «Beləmi oldu?» demişdir. Topqapı Sarayındakı Camiü’t-təvarix nüsxələrindən biri də Fərhad Xanın kitabxanası üçün hazırlanmışdır. Abbas, Fərhad Xanın qardaşı Azərbaycan bəylərbəyisi Zülfüqar Xana toxunmadı. Onu sonra geri alınan Şirvan bəylərbəyiliyinə təyin etdi. Ancaq o da hicri 1018-də (1609-1610 = İt ili) böyük qardaşının aqibətinə uğradı. Buyruğunda bulunan Qaramanluların bir qismi qorucular arasına qatıldı, bir qismi də Şirvan bəylərbəyiliyinə təyin edilən qul dəstəsindən Yusuf Xanın əmrinə verildi. Fərhad Xanın Əlvənd Sultan adlı digər bir qardaşı ilə Qaraman Bəy adlı bir qohumunu da tanıyırıq. Şah Abbasın ölümü əsnasındakı bu oymağa mənsub heç bir əmirə rast gəlinmir. Bununla birlikdə yuxarıda adı keçən Zülfüqar Xanın oğlu Hüsam Sultanın hicri 1046-cı (1636-1637) ildə, yəni Şah Səfi çağında Qızıl Ağac valisi olduğu görünür.



Faruk Sümer — «Safevi Devletinin Kuruluşu ve Gelişmesinde Anadolu Türklerinin Rolü»



Племя Гараманлы


__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 23.09.2013, 01:56   #15
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Çaxırlu


Qaraqoyunlu rəisi Qara Yusifin Azərbaycan Teymurlularıyla (Miran Şah) mübarizəsində onun ilk müttəfiqlərindən biri olan Bistam Bəy Çaxırlu etdiyi yardıma qarşılıq olaraq Divan rəisliyi ilə birlikdə Ərdəbil, Qzılağac və Şərqi Azərbaycandakı Muğan yörələrinin valiliyi ilə mükafatlandırıldı. Qaraqoyunluların çökməsindən sonra Çaxırlu boyunun çoxu Ağqoyunlu hökmdarı Uzun Həsənə tabe oldular və əski yurdlarında qaldılar. Ağqoyunluların etmiş olduğu böyük fəthlərə qatılan boy Otluqbeli savaşında da Osmanlılara qarşı Ağqoyunlu tərəfində yer aldı. Uzun Həsən Bəyin səltənətinin son illərində Sultan Xəlilin vəliəhdliyinə müxalifət edən Uğurlu Məhəmmədin üsyanını dəstəklədilər. Daha sonrakı taxt mücadiləsində də Sultan Xəlilə qarşı Yaqubun tərəfinə qatıldılar və bu sayədə Səfəvi fəthlərinə qədər Şərqi Azərbaycanın idarəsini əllərində tutdular. XVII yüzildə Səfəvilər çağında da Çaxırlu hələ Şəkinin idarəsini əlində tuturdu və XIX yüzildə Şirvanda onlara təsadüf edilmirdi.


İlhan Erdem — «Akkoyunlu Devletini Meydana Getiren Aşiretler»






Çâkirlü

Bu oymağın da Qaraqoyunlu ulusundan olduğunu öncə söyləmişdik. Şah Abbas çağında Çâkirlülərin başında gördüyümüz əmir, Əxi Sultandır. Əxi Sultan hicri 1013-cü (1604-1605) ildə Şirvanın fəthinə məmur edilən əmirlərdən biri idi. Abbas onların Mahmud Abad tərəflərinə köç edərək oralarda əkinçilik etmələrini əmr etmişdi. 1629-cu ildə Çâkirlülər Şəkidə otururdular. Əmirləri olan Məhəmməd Sultan da bu vilayətin valisi idi.


Faruk Sümer — «Safevi Devletinin Kuruluşu ve Gelişmesinde Anadolu Türklerinin Rolü»







John E. Woods, The Aqquyunlu: Clan, Confederacy, Empire











  • Çaxırlı (Cəbrayıl) — Azərbaycanın Cəbrayıl rayonunda kənd.
  • Çaxırlı (İmişli) — Azərbaycanın İmişli rayonunda kənd.
  • Çaxırlı (Masallı) — Azərbaycanın Masallı rayonunda kənd.
  • Çaxırlı (Göyçay) — Azərbaycanın Göyçay rayonunda kənd.
  • Çayırlı (Göyçay) — Azərbaycanın Göyçay rayonunda kənd.
  • Çəyirli (Göyçay) — Azərbaycanın Göyçay rayonunda kənd.
  • Cəyirli (Göyçay) — Azərbaycanın Göyçay rayonunda kənd.
  • Çaxırlı (Göyçə mahalı) — Qərbi Azərbaycanın Göyçə mahalında keçmiş Türk kəndi, sonra adı Xaçabür olaraq dəyişdirilərək erməniləşdirilmişdir.
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 26.09.2013, 21:11   #16
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Kəngərlülər


Kəngərlü varlığını keçən yüzilədək sürdürən Ustacluların biricik obasıdır. Kəngərlünün İrana gəldikdən sonrakı yurdu Naxçıvan bölgəsində olub, orada son illərə qədər yaşamışdır. Təhmasib çağında Şah Verdi Bəy, Peykər Xəlifə; Şah Məhəmməd çağında Cəfər Sultan, Allah Qulu Sultan bu obanın vurğulanası əmirlərindən idilər. Abbas çağında isə Mustafa Xan ilə Teymur Sultan, Gəda Əli Bəy və Maqsud Sultanın Kəngərlüdən olduğunu bilirik. Bunlardan Mustafa Sultan Xorasanda Təbəs valisi olub hicri 1003-də (1594-1595) Özbəklər ilə edilən bir savaşda ölmüş və yerinə eyni obadan Teymur Sultan təyin edilmişdir. Maqsud Sultana gəlincə, o, Naxçıvan valisi idi; elçilik ilə İstanbula getmişdir (hicri 1046 = 1636-1637). Girit (Krit adası) fatehlərindən Dəli Hüseyin Paşanın yüksəlməsinə nədən olan ünlü qatı yayı da IV Murada təqdim edən bu Maqsud Sultan idi. Eyni zamanda xəlifətül-xülafə olan Maqsud Sultan, hicri 1051-ci (1641-1642) ildə ikinci dəfə İstanbula göndərilmişdir. Zamanımızda Diyarbəkir vilayətində biri mərkəzə, digəri də Bismil qəzasına bağlı Kəngərlü adlı iki oba görünməsi diqqətə dəyər. Çünki, xatırlanacağı üzrə Ustaclu Məhəmməd Xan ilə qardaşı Qara Xan bu bölgədə valilik etmişdilər.




Faruk Sümer — «Safevi Devletinin Kuruluşu ve Gelişmesinde Anadolu Türklerinin Rolü»
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 26.09.2013, 21:22   #17
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Татары Армянской Области
И. Шопен — 1829-1832 гг.




Пришельцы, поселившиеся в Армянской-Области разделяются на давних и новейших.
От давних пришельцев произошли все мусульмане, населяющие область, за исключением упоминаемых выше Курдов.


С половины XI столетия начали появляться в Персии, Армении, Грузии и Малой-Азии грозные полчища диких племен, известных в древности под названием Скифов и Сарматов, а впоследствии под общими именами Сельджуков, Моголов, Татар и Турков. Первое нашествие на Армению было произведено Сельджуками, второе Чингисханом, а последнее Тимур-Ленгом, после которого Армения и Грузия остались уже безусловными данниками мусульманов.




При каждом из сих нашествий меч истреблял без пощады туземных жителей, неуспевавших спасти себя бегством и победители поселялись в опустошенных и опустелых селениях. Таким образом, в разное время и из разных Татарских племен образовалось магометанское население области, между которым следы Аравитян, также владевших Армениею с 702 по 1021 год, за исключением некоторых местных названий, совершенно изгладились под могучим влиянием Татар, так что ныне нет возможности показать отдельно народонаселение каждого поколения или общества, которые, время от времени, так перемещались между собою, что все различия между ними исчезли. Достаточно привести названия главнейших племен:


Баяты, первоначально вышли с Чингисханом из пустынь Татарии и расположились в Малой Азии; часть из них, под предводительством султана Баязида, сражалась против Тимура; после разбития Турецкого султана, победитель отправил их в Диярбекир, оттуда, впоследствии, по неудовольствиям они переселились в Багдадский Пашалык, где оставались до времен шаха Тахмаспа, который перевел их в Персию, под общим названием Кызылбашей, и поселил: часть около Тегерана, часть в Мазандеране; отсюда наконец шах Аббас переселил их в Хорасан. Во время шахов династии Сафи, считалось в Персии около 40 тысяч алачуков или семейств, принадлежавших поколению Баят.


Однако, большая часть этого поколения осталась в Малой Азии, откуда в разные времена переселилась в Армянскую-Область. Часть же перешла сюда и из Мазандерана.


Большая часть Баятов в Армянской-Области принадлежат к племени Гаджи-Бегли.


Каджары составляют, после Баятов, самое значительное поколение мусульман, обитающих в Армянской-Области и также, как и они, совершенно перемещались с прочими магометанами. После нашествия Татар на Малую Азию, поколение Каджаров расположилось первоначально в Сирии, где оставалось до того времени, когда Тимур-Ленг переселил их в Персию. Здесь они участвовали во многих политических переворотах, и были, вместе с Баятами, в числе семи поколений, помогавших шаху Исмаилу-Сефеви в достижении престола, шах Аббас-Беликий, впоследствии разделил их на три колена: первое поселил в Гяндже (Елисаветополь), для укрощения Лезгин; второе в Мерве (столице древней Марджияни), для отражений Узбеков; третье колено поселил в Мазандеране, для удержания хищных Туркмен.
Колено, занявшее Гянджу, усердно служило Надир-шаху, и в знак преданности к нему приняло название: Каджар-Авшаров; но после смерти его, почти вовсе уничтожилось.


Второе колено, называемое Уздакли, успело сохранить в своей власти город Мерв; но третье, поселенное в Мазандерани, значительно усилилось и давно бы уже достигло первенства в Персии, если бы внутренние раздоры не содействовали его ослаблению.


Мазандеранские Каджары разделялись на два рода: Юхаре-баш (верхний) и Ашага-баш (нижний). Юхаре-баш всегда почитался старшим до того времени, когда Надир шах предоставил первенство Ашага-башцам; но знаменитый Ага-Мухаммед хан, наследственный хан Юхаре-башский, восшествием на Персидский престол и передачею верховной власти своим наследникам, возвратил своему роду первенство. Последний сардар Эриванский и большая часть чиновников его были также этого племени, которое доныне главным местом пребывания имеет город Астер-абад, в Мазандеране.


На Мазандеранском наречии, Каджар значит беглец.


Казахи, древние Косоги; вероятно одноплеменный народ с Хазарами Армянских и Грузинских историков, и нынешними Кайсаками, поселились в Малой Азии в XI столетии. Они переправились через Аму-дарья в одно время с Сельджуками и Узами. Первый раз упоминает об них, около 948 года, Константин Багрянородный, показывающий отечество Казахов за Кубанью... «За Зикиею», говорит он: «находится Папагия; за Папагиею, Казахия, за Казахиею Кавказские горы, а за ними отечество Аланов».


Клапрот, приводя это место, старается доказать, что Черкесы и Казахи суть один и тот же народ: «слово Казах», говорит он, «происходит от глагола кесмак (резать), а Черкес, от чер (дорога) и того же глагола кесмак, что значило бы перерезывающий дорогу, или разбойник». Все это может быть, но на Татарском языке, а не на Черкесском, не имеющим с ним ничего общего, так как Татары и Черкесы суть народы совершенно разного происхождения. Вероятно, когда кочующие племена из Средней Азии подвинулись к западу, Косоги, или как сами они произносят — Касах, перекочевали к стороне Черного моря, и заняли часть степи, между Волгою, Доном и Кубанью, отчего край этот наименован Касахия, а народы, обитавшие в нем, впоследствии получили имя Казахов.


Архиепископ Стефан Орбелиан в Истории фамилии своей повествует, что в 1049 году Исмаилиты, потомки Агари, напали на христиан; они собрались «в Хорасане, в Хоразме, в Хузистане и в Фарсистане, в Кирмане, в Бухарии, в Мазандеране, в Ираке, в Багдаде, в Басре, в Арране и в Азербайджане, и вооружили безчетное множество Персиян, Казаков (Кашкай), Хоразмиян, Аравитян и Туркистанских Скифов». Это место достаточно доказывает, что ученый ориенталист Клапрот ошибся, полагая, что Черкесы и Казахи составляли один и тот же народ. Впрочем, сам Клапрот указывает на древние наши летописи, где ясно говорится, что Казахи, суть Коссоги.


При Грузинском царе Георгий II (1072—1089) некоторое число Казахцев, усердно помогавших ему ввойнах против его неприятелей, поселилось в Грузию, в нынешнюю Казахскую-Дистанцию, где основалось, и откуда распространилось в окрестностные округи Турции и Армянской-Области.


Главные общества этого поколения называются:

Карапапахцы: 840 семейств; 4,619 человек.
Бёюк-Чобанкара: 159 семейств; 988 человек.
Сарашли: 90 семейств; 541 человек.
Дамирчили: 31 семейств; 228 человек.
Керим-бегли: 55 семейств; 357 человек.
Кафарли: 98 семейств; 652 человек.
Шейхлар: 34 семейств; 232 человек.
Карабагли: 12 семейств; 68 человек.
Джафарли: 16 семейств; 82 человек.
Али-Шарурли: 12 семейств; 75 человек.
Гёдакли: 24 семейств; 158 человек.
Джамилли: 10 семейств; 65 человек.
Чахирли: 57 семейств; 308 человек.
Кёрки-башли: 13 семейств; 72 человек.

Итого: 1,451 семейств; 8,445 человек.


Из всех этих тайфа или обществ Казахцев, вероятно первобытное было Карапапахское (Черные-Шапки); никакого нет сомнения, что этот народ одноплеменный с тем, который, говоря одинаким с ним языком и ведя одинакий образ жизни, обитает доныне в окрестностях Аральского моря, под именем Каракалпаков и должно полагать с достоверностью, что они же известны были предкам нашим под именем Черных Клобуков, составлявших одно поколение Печенегов.


Айрумли; после уничтожения Иконийского Султанства, владевшие здесь Татары рассеялись и часть их поселилась в Армении, где приняла название Айрумли или Римлян. Здесь они разделились: большая часть, под именем Шахсевенцев, отправилась далее в Персию; часть же, оставшаяся в Армении, образовала поколения Айрумли, Сеидли-Ахсахлы, Ташанли и Саотли. Следующая таблица показывает исчисление каждого из сих поколений:

Айрумли: 631 семейств; 3,484 человек.
Сеидли-Ахсахли: 311 семейств; 1,754 человек.
Ташанли: 124 семейств; 565 человек.
Саотли: 160 семейств; 1,004 человек.

Итого: 1,226 семейств; 6,807 человек.


Муганли суть остатки древних Моголов, и, вероятно, потомки того поколения которому принадлежал Чингисхан; около 200 семейств из них остались в Армянской-Области, где живут преимущественно в Карпибасарском Магале.




Шахдилинцы и Садараклинцы, два другие общества, происхождения Татарского, вероятно Каджарского племени, поселились в Ведибасарском Магале, первое в селении Веди-улия, второе в селении Садарак и в верхней части Капанского Ущелья. Народонаселение их следующее:


Шахдилинцы: 164 семейств; 995 человек.
Садараклинцы: 149 семейств; 940 человек.


Кара-коюнли принадлежат поколению Кара-коюнли (Черных Баранов), которые в начале XV столетия междоусобиями своими с Ак-коюнлинцами произвели столько кровопролитий в Персии и в Малой Азии. Ныне они обратились в земледельцев и окончательно смешались с другими Татарами.


Кянгарли, древние Канглы или Печенеги, занимают Нахчыванскую Провинцию; черты их лица, голубые глаза и белокурые волосы явно доказывают происхождение из севера.


Кянгарли разделяются на многие поколения, из коих главные суть:


Юрчи, Кизилли, Сарбанлар, Халхалли, Пир-гасанли, Салаги, Ага-бегли, Гёгам, Кара-беглер, Джагатай, Кара-хан, Гаджилар, Джемшидли, Биллиджи, Кизил-кишлаги, Куртлар, Кара-долаги, Шабанли, Кялфир, Аравсякли, Караджали, Кара-гессарли, Панагли, Али-ханли, Софилли, Бег-дилли, Али-Апкярли, Дидаварли, Болгарли, Курд-Махмудли, Алиянли, Зиятли и Баргушатли.


Все эти общества перемешались до такой степени, что ныне нет возможности показать народонаселение каждого из них порознь. Вообще же, всех Кянгарли в Нахчыванской Провинции:


В городе: 411 семейств; 1,694 человек.
В провинции: 1,022 семейств; 4,779 человек.
Итого: 1,533 семейств; 6,473 человек.





И.Шопен — Исторический памятник состояния Армянской-Области в эпоху её присоединения к Российской Империи (1852)
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 26.09.2013, 21:25   #18
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Kəngərlilər

(Qum-Vəramin Kəngərliləri)



Azərbaycanımızın bağrından qopmuş Oğuz boylarından biri də Kəngərlilərdir. Kəngərlər tarixdə bilinən ən əski Türklərdən olub hələ miladdan öncə 2-ci yüzilliklə bizim eranın 4-cü yüzillikləri arasında Türküstanda Sırdərya boylarında qüdrətli və varlı bir dövlət qurmuşlar.

Daha sonrakı yüzillərdə Kəngərlərin bir qismi Oğuzların asılılığına düşür, qalan bölüyü isə Peçeneq Türklərinin (Biçənək, Bacanaq) tərkibinə qatılır.

Lazar Parpetsi (5-ci yüzil) 482-ci il hadisələrindən danışarkən müasir Borçalının qərbini əhatə etmiş “Kəngər” adlı bir vilayətin və “Kəngər” dağlarının adını çəkir. Daha sonra 6-cı yüzil Suriya müəllifləri də dövrün hadisələrindən bəhs edərkən eyni vilayətin adını çəkmişlər. Bu Kəngərlərin Hunlarla birlikdə Azərbaycana gəldiyini güman etmək olar.

Başqa bir qismi isə güman ki, Peçeneq Türklərinin tərkibində gəlmişlər və Qarabağ və Naxçıvan ərazilərində yaşamışlar.

Sırdərya boyunda Oğuzların asılılığına düşmüş olan Kəngərlər “Beçenek” (Biçənə, Beçene) adı ilə Oğuzların 24 boyundan biri oldular. Böyük Səlcuqlular zamanından etibarən Oğuz köçləri ilə Azərbaycan torpaqlarına gəlmişlər.

Bir neçə yüzil sonra isə Kəngərlilər qüdrətli Ustaclı elinin bir tirəsi kimi qarşımıza çıxır.

Qızılbaşlıq dövründə Kəngərli eli Səfəvilərə bir neçə adlı-sanlı əmir vermişdir. Bunlardan Əhməd Sultan Kəngərli 1526-1527-ci illərdə Şəhrivar və indiki Tehran yaxınlığındakı Vəraminin hakimi olmuşdur. Sədr-əl-Din xan adlı başqa bir Kəngərli əmiri isə 1530-1540-cı illərdə Astarabadın (indiki Gürgan) hakimi olmuş və iki dəfə Özbəklərin hücumunun qarşısını almışdır. Başqa bir Kəngərli əmiri 1590-cı illərdə Xorasan ərazisində Tun və Təbəs bölgələrinin hakimi olmuş Mustafa bəy Kəngərlidir. Mustafa bəy Kəngərli hakimi olduğu bölgəyə vaxtaşırı hücumlar təşkil edən Özbəklərə qarşı özünün azsaylı Ustaclı döyüşçüləri ilə birlikdə cəsarətlə mübarizə aparmış və ən nəhayət 1593-1594-cü illərdə əsir düşərək edam edilmişdir.

Səfəvi tarixçisi İskəndər bəy Münşi Türkman (1560-1634) I Şah Abbas dönəminin böyük əmirləri siyahısında Maqsud Sultan Kəngərlinin də adını çəkir.

Qızılbaşlar 1604-cü ildə Çuxur-Səəd bəylərbəyliyini Osmanlılardan geri aldıqdan sonra Maqsud Sultan Kəngərli Naxçıvan hakimi təyin olunur.

Naxçıvan ərazisindəki Kəngərlilərin bir çoxu güman ki, Şah İsmayıl zamanında böyük Ustaclı elinin tərkibində gəlmişlər. 19-cu yüzilə aid qaynaqlara əsasən Araz boyundakı Kəngərlilərin bir bölüyü hələ də Tərəkəmə həyatı sürmüş və sayları 4,000―5,000 nəfər olmuşdur.

Məhəmmədhəsən bəy Vəlili-Baharlı (1896-1937) Göyçay, Cavanşir və Şuşa qəzalarında da Kəngərli elinin yaşadığını qeyd etmişdir. Bunlardan bir çoxu I Şah Abbas tərəfindən 1604-cü ildə Arazın güneyinə köçürülmüş və sonradan yenidən bu dəfə II Şah Abbasın hakimiyyəti dövründə (1642-1666) öz yurdlarına qayıtmış olan Kəngərlilərdir. Bu gün, Arazın güneyində Qaradağ ərazisində Qaracadağ ellərindən Hacı Əlili tayfasının bir tirəsi Kəngərli adlanır. 1960-cı ilə aid bir qaynağa görə həmin bu Qaradağ Kəngərlilərinin Tərəkəmə olanları 25 ocaq olmuşlar. Bundan başqa, yenə həmin yerlərdə Meşkinşəhrin 24 km quzeyində Kəngərli adlı bir oba da var. Bunlar 1604-cü ildə buralara köçürülmüş olan Kəngərlilərdən qalma soylardır.

Kəngərlilərin başqa bir bölüyü də Güney Azərbaycanda Salmas və Xoy arasında yaşayır və burada Kəngərli adını daşıyan bir oba da var.

Təbriz yaxınlığındakı Ucan şəhəri ətrafında da Kəngərli adında bir oba var. Bu son iki Kəngərli bölüyünün buralarda haçan yurd saldığı dəqiq bilinmir.

Və ən nəhayət, İran adlanan ölkənin mərkəzi ərazilərində ― Qum-Vəramin bölgəsində də Kəngərli elinin bir hissəsi yaşayır. 1809-cu ilə aid bir qaynaqda bu Kəngərli elinin sayı 1,000 nəfər olaraq qeyd olunur. M. L. Şeyl 1849-cu ildə bu Kəngərlilərin Qaraçorlular və Dəmavənd Ərəbləri ilə yaşadıqlarını və 1,000 alaçıqdan ibarət olduqlarını xəbər vermişdir. Sovet coğrafiyaçı və etnoqrafı Solomon Bruk (1920-1995) 1950-ci illərdə Qum-Vəramin Kəngərlilərinin sayını 30,000 nəfər olaraq təxmin etmişdir. Bugünkü sayları bilinmir.


__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 02.03.2014, 22:51   #19
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Avşarlar (Pierre Oberling)
Ağqoyunlu və Qaraqoyunlu Türkmənləri (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Avşarlar (Faruk Sümer)
Ayrumlar (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Bayatlar (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Bayburtlular (Pierre Oberling)
Bəydililər (Gerhard Doerfer)
Çaxırlular
Çepnilər
Fəzlullah bin Ruzbihan Ağqoyunlular haqqında
Вложения
Тип файла: pdf Av?arlar (Pierre Oberling).pdf (127.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf A?qoyunlu v? Qaraqoyunlu T?rkm?nl?ri (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (83.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Av?arlar.pdf (129.5 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Ayrumlar (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (81.3 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Bayatlar (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (77.1 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Bayburtlular (Pierre Oberling).pdf (60.1 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf B?ydilil?r (Gerhard Doerfer).pdf (93.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?ax?rlular.pdf (88.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?epnil?r.pdf (91.7 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf F?zlullah bin Ruzbihan A?qoyunlular haqq?nda.pdf (78.3 Кб, 0 просмотров)
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 02.03.2014, 22:54   #20
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Gəncə bölgəsi Türkmən oymaqları (1727)
Gəraylı eli
Güney Azərbaycan Ayrımlıları (Pierre Oberling)
Hacı Əlililər
Xoy bölgəsi Türkmən oymaqları (1727)
İran Bayatları
İranda Türk tayfaları (Lady Sheil, 1856)
İrəvan bölgəsi Türkmən oymaqları (1591)
İrəvan bölgəsi Türkmən oymaqları (1727)
Kəngərlilər
Вложения
Тип файла: pdf G?nc? b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1727).pdf (103.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf G?rayl? eli.pdf (76.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf G?ney Az?rbaycan Ayr?ml?lar? (Pierre Oberling).pdf (65.3 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Hac? ?lilil?r.pdf (73.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Xoy b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1727).pdf (82.5 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?ran Bayatlar?.pdf (100.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?randa T?rk tayfalar? (Lady Sheil, 1856).pdf (138.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?r?van b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1591).pdf (118.5 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?r?van b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1727).pdf (138.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf K?ng?rlil?r.pdf (87.5 Кб, 0 просмотров)
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 02.03.2014, 22:56   #21
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Kəngərlülər
Qacarlar
Qaramanlular
Qazaxlar (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Maku bölgəsi Türkmən oymaqları (1727)
Naxçıvan bölgəsi Türkmən oymaqları (1591)
Otuz İkilər
Padarlar (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Rumlular
Səfəvi dövlətinin Türk mahiyyəti
Вложения
Тип файла: pdf K?ng?rl?l?r.pdf (85.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Qacarlar.pdf (121.2 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Qaramanlular.pdf (93.3 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Qazaxlar (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (80.0 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Maku b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1727).pdf (65.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Nax??van b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1591).pdf (64.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Otuz ?kil?r.pdf (93.2 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Padarlar (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (67.9 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Rumlular.pdf (115.3 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf S?f?vi d?vl?tinin T?rk mahiyy?ti.pdf (104.2 Кб, 0 просмотров)
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Старый 02.03.2014, 22:58   #22
Местный
 
Аватар для Sarvan86
 
Регистрация: 17.01.2010
Сообщений: 332
Сказал(а) спасибо: 35
Поблагодарили 42 раз(а) в 31 сообщениях
Вес репутации: 15
Sarvan86 на пути к лучшему
Мои фотоальбомы

По умолчанию

Sil Süpürlər
Şahsevənlər (Məhəmmədhəsən bəy Baharlı)
Şamlular
Təbriz bölgəsi Türkmən oymaqları (1591)
Təkəlülər
Turqutlular
Türkmanlar
Ustacalular
Varsaqlar
Zülqədər Eli
Вложения
Тип файла: pdf Sil S?p?rl?r.pdf (90.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?ahsev?nl?r (M?h?mm?dh?s?n b?y Baharl?).pdf (100.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf ?amlular.pdf (128.4 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf T?briz b?lg?si T?rkm?n oymaqlar? (1591).pdf (65.6 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf T?k?l?l?r.pdf (120.2 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Turqutlular.pdf (93.0 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf T?rkmanlar.pdf (111.1 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Ustacalular.pdf (149.8 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Varsaqlar.pdf (89.2 Кб, 0 просмотров)
Тип файла: pdf Z?lq?d?r Eli.pdf (126.5 Кб, 0 просмотров)
__________________

Sarvan86 вне форума   Ответить с цитированием
Ответ

Метки
azərbaycan tayfaları, oğuz boyları


Здесь присутствуют: 1 (пользователей: 0 , гостей: 1)
 
Опции темы
Опции просмотра

Ваши права в разделе
Вы не можете создавать новые темы
Вы не можете отвечать в темах
Вы не можете прикреплять вложения
Вы не можете редактировать свои сообщения

BB коды Вкл.
Смайлы Вкл.
[IMG] код Вкл.
HTML код Выкл.

Быстрый переход

Похожие темы
Тема Автор Раздел Ответов Последнее сообщение
Azərbaycan xalq mahnıları thundergirl Музыка Азербайджана и мира 71 14.01.2017 09:46
«Rüşvət Azərbaycan xalqının mədəniyyəti, ənənəsidir» spectator Азербайджанское общество 1 20.07.2010 10:58
Azərbaycan kişi adların siyahısı Pan Разное 26 07.02.2008 14:49
Azərbaycan qadın adların siyahısı Pan Разное 23 13.01.2008 23:50
Azərbaycan TV və Radiostansiyaları İnternetdə Pan Информационные технологии 0 07.11.2007 00:54


Текущее время: 05:06. Часовой пояс GMT +5.

Powered by vBulletin® Version 3.8.7
Copyright ©2000 - 2019, Jelsoft Enterprises Ltd. Перевод: zCarot
Rambler's Top100  

Голос Тюркского мира Кавказский полигон